Beluister de podcast op   Logo Spotify podcast   Logo Itunes podcast

Beluister de podcast op   Logo Spotify podcast   Logo Itunes podcast

Beluister de podcast op   Logo Spotify podcast   Logo Itunes podcast

donderdag 7 januari

Paulus pleit bij Filemon voor Onesimus

William Cowper, een vriend van de bekende slavenbootkapitein en prediker John Newton schreef veel liederen. Onder andere dit lied: ‘God gaat Zijn ongekende gang, vol donkere majesteit, die in de zee Zijn voetstap plant en op de wolken rijdt. Uit grondeloze diepten put, Hij licht en vreugd`uit pijn. Hij voert volmaakt zijn plannen uit, Zijn wil is souverein.’ Als ergens blijkt dat de Heere langs ongedachte wegen leidt, dan wel in het leven van de onnuttige slaaf Onesimus. 

Hij was er vandoor gegaan, Filémons’ slaaf Onesimus. Zijn naam betekent ‘nuttige’. Hij bleek echter een nutteloze, een verliesgevende slaaf. Onvindbaar verdween hij in de mensenmassa, tot hij na verloop van tijd opdook in Rome. Onesimus was vrij, maar meer gebonden dan ooit. Want hij leefde voortaan met een schaduw, de angst die hem continu herinnerde aan de mogelijkheid van ontdekking. Dan wachtte waarschijnlijk een zware straf. 

Wie onrecht doet, wordt een gevangene van deze daad. Zelfs al zou geen mens ontdekken wat je deed. Je kunt de stem van het geweten het zwijgen opleggen, de gevoelens van angst uitdoven, er overheen schreeuwen. Maar op momenten dat verder alle stemmen zwijgen, komt het besef weer boven. Ik heb een schuld op me geladen en ben niet werkelijk vrij. Velen gaven zich over aan de schijnvrijheid van een leven waarin wél ruimte was voor dat wat zij eerst niet kregen. Maar werkelijk vrij waren zij niet. Het verleden reisde mee. Onesimus was een gebondene, ondanks zijn vrijheid. 

Hoewel wij ver bij de Heere vandaan kunnen dwalen, we raken niet uit Zijn zichtveld. De geschiedenis van Onesimus laat ons zien dat niemand er hopeloos voor staat. Wij kunnen soms mensen opgeven, of het gevoel hebben dat iemand werkelijk onbereikbaar is geworden. Hoewel wij voor elkaar kunnen onderduiken op Gods wijde wereld, is er geen plaats om te ontkomen aan Zijn oog. Hij hield Onesimus in beeld, wist waar hij was; en bracht hem langs ongedachte wegen bij Paulus.

Paulus heeft Onesimus ontvangen, onderwezen, hem geteeld. Bij de hand genomen en door het Woord van de Heere gevormd. Door de vernieuwende werking van de Heilige Geest is Onesimus tot schuldbelijdenis gekomen, aan de voet van het kruis. Opnieuw geboren. Hij is een ander mens geworden. De onnutige, een nuttige. 

Zul je nooit wanhopen aan Gods mogelijkheden? De verloren gewaande Onesimus is door Gods soevereine genade gered. Voor verloren zonen is er altijd een weg naar huis. De Heere weet wie de Zijnen zijn. Dat is het wonder van de verkiezing. Hij brengt hen aan Zijn voeten, door Goddelijk licht geleidt. 

Er moet echter nog iets recht gezet worden. Het verleden ligt nog open, Onesimus moet Filémon onder ogen komen. Paulus stuurt Onesimus niet op eigen rekening terug. Nee, hij staat voor Onesimus in. Paulus stelt zichzelf garant voor openstaande schuld, als gevolg van diefstal: ‘Reken dat mij toe’. Dat doet hij met zoveel nadruk, dat hij zijn secretaris de pen uit de hand neemt en het zelf onderschrijft: ‘Ik zal het betalen’. 

Hier treedt Paulus op als een borg, als een plaatsvervanger. Hij vertoont hier trekken van de Zaligmaker. We kunnen de lijn eenvoudig doortrekken. Er is er Eén Die leed en stierf voor zondige, dwalende, onnuttige kinderen. Hij gaf Zichzelf tot een rantsoen voor velen. Opdat zij die gebonden waren in de vrijheid worden gezet. 

Wie zelf veel vergeven is, heeft veel lief. Zo kon Filémon zijn slaaf terugontvangen. Als een broeder, levend van dezelfde genade. Om Christus’ wil.

Lees verder over dit onderwerp

Gods heerlijkheid zien (2)

De heerlijkheid van God duidt op Zijn voortdurende aanwezigheid. Deze heerlijkheid van God zal opgaan, belooft Jesaja....

Twee mannen brengen een offer (2)

Kaïn en Abel hebben bij het offeren ervaren dat de Heere het offer aannam bij Abel en niet aannam bij Kaïn. Hoe? Dat...