Job zegt dat hij een verbond maakte met zijn ogen (Job 31: 1). Blijkbaar was daar reden toe. Er waren allerlei dingen die zijn aandacht trokken. Dat leidde tot verlangens die hem schuldig stelde voor God. Daarom maakte hij een verbond, een overeenkomst. Hij liet zijn blik niet vangen, maar keek bewust weg als dat nodig was. 

Volgens Thomas van Aquino bedoelt de apostel Johannes twee dingen, als hij spreekt over de ‘begeerte van de ogen’. Allereerst een verlangen om te kennen, in de zin van nieuwsgierig zijn. Je wilt dat wat je ziet graag helemaal kennen. Die leuke kleren, dat mooie meisje, die snelle auto. Je weet er dan ook alles van. Uren kun je erover praten. Je raakt er niet op uitgekeken. 

Vervolgens wil je het volgens Thomas van Aquino niet alleen kennen, maar ook hebben. Ernaar kijken is fijn, maar het zelf hebben nog beter. Dan kun je die kleren dragen, met dat mooie meisje shinen of in die snelle auto rondrijden. Iets zien leidt dus naar het verlangen er alles van te weten, maar het uiteindelijk ook te bezitten. 

Bij veel dingen in dit leven kan het geen kwaad dat je er meer van wilt weten, of ook bezitten. Nuttige dingen helpen ons in het praktische leven. Andere dingen waar wij graag naar kijken, leiden ons echter af van God. Wat leidt jou momenteel af van God, zowel offline als online? 

Kijk hoger, richt je blik op de hemel. Mediteer over hemelse zaken, in het verlangen bij God te zijn. Dan verliest veel op aarde haar glans. 

We worden wat we kijken. (Tony Reinke)