In de echte wereld zijn we gebaat bij grenzen. Niemand geeft een kind een miljoen euro in handen. Ook leren we ons volgens regels gedragen in het verkeer. Ter bescherming van onszelf en anderen. Soms stoten we ons aan grenzen, maar tegelijkertijd bieden ze helderheid en veiligheid.  

Het internet biedt de hele wereld in binnenzakformaat. Dr. Jean Twenge toont in een onderzoek aan dat jongeren meer binnen zitten dan ooit: ‘Dagelijkse activiteiten met vrienden liepen met 40% terug tussen het jaar 2000 en 2015. Die tijd ontmoeten zij elkaar nu online.’ Het is dus heel gezellig online, want we zijn daar massaal aanwezig. Vanuit onze slaapkamer. Het verkennen en dwalen door de onlinewereld vraagt om begrenzing in tijd en ruimte. Waarom? Omdat we aan kijken niet snel genoeg hebben. Herken je niet dat je vaak langer online bent dan je eigenlijk wilde? 

Welke grens stel jij aan je onlinetijd per dag? Met de schermtijdfunctie op je iPhone kun je handig bijhouden hoeveel tijd je daar nu besteedt. Maak je daarbij in je dagschema ook ruimte voor stille tijd? 

In de vorige eeuw gaf een predikant daarover een wijze les. Dr. A. van Brummelen zei: ‘Er moet te midden van alle drukte één stille plek zijn, een binnenkamer, van waaruit het contact verticaal wordt gezocht met God, maar van waaruit ook de lijnen lopen naar het leven om ons heen.’

Welke plaats in huis vormt jouw stille plek? Zit je daar gebogen over je scherm, of buig je daar de knieën? Wordt stil en luister, de Heere spreekt. 

Begraaf jezelf niet in aardse verlangens. (Nathanaël Hardy)