‘Zo onze tijd van toenemende verlating van Gods wet en van biddeloosheid één ding nodig heeft, dan is het dunkt mij dit, dat de prediking het volk krachtig oproept tot heiligheid van het leven.’ Aldus ds. W.L. Tukker in het Gereformeerd Weekblad in 1951. 

Heiliging

‘In deze razende wereld zou een ingekeerd leven wat meer Godsvrucht en tevens wat meer rust en vrede brengen. Een leven naar Gods geboden is toch nog altijd „het” kenmerk van het kindschap Gods. Met het veronachtzamen van Gods wet gaat ook alle voornaamheid en alle deftigheid van het kerkelijk leven te loor. Door het afgezonderde leven (want dat is toch de heiliging) kan de kerk slechts zijn een zoutend zout.

Wij hebben er geen bezwaar tegen dat de kerk in de wereld staat, maar wij hebben er alle bezwaar tegen als de kerk van de wereld wordt. Men redt de wereld niet als men werelds gaat leven, maar alleen als men in die wereld een wandel heeft als in de hemelen. De wereld moet zien dat de wandel van de kerk anders is dan haar wandel en beter is dan die van haar. De zonde moet door de kerk bestraft worden, als die zich openbaart bij de wereld, bij haar eigen leden en bij haar eigen voorgangers. En waar genade de kwade boom van ons leven maakte tot een goede boom, daar zal het niet anders kunnen of daar zullen goede vruchten worden voortgebracht. En het is en het blijft de taak van de prediking om bij dat vruchtdragen leiding te geven. De Schrift zegt dat de wijngaardenier alle rank die vrucht draagt snoeit.

Heerlijkmaking

Ook de heerlijkmaking moet in dit leven gekend worden. Dit is niet een stuk dat in het leven na dit leven eerst gekend wordt. In dit stuk ligt vervat al de eer die God aan de Zijnen naast de genade schenkt.

Christus maakt al de gelovigen profeten, priesters en koningen en dat doet Hij door Zijn Woord en door Zijn Geest. Zo wordt ook de bediening van het Woord het middel, waardoor het Hem behaagt Zijn gemeente te stellen tot een lof op aarde. Enerzijds ligt er in de prediking de roeping tot heerlijkheid, anderzijds ligt er in de prediking de gave van de heerlijkheid. Gods gemeente is geroepen om als een koninklijk priesterdom te leven en te profeteren. 

Een koningskind dat beneden zijn stand leeft, zondigt evenzeer als iemand die boven zijn stand leeft. Het is nu eenmaal eis dat koningskinderen leven overeenkomstig de staat waarin zij geboren zijn. En zoals zij de hofetikette voortdurend moeten horen, moet ook de levende gemeente Gods gedurig horen de roeping waarmee zij geroepen zijn en dit is de taak van de prediking.’