Beluister de podcast op   Logo Spotify podcast   Logo Itunes podcast

Beluister de podcast op   Logo Spotify podcast   Logo Itunes podcast

Luister de podcast

woensdag 10 maart

Een gebed ver van het heiligdom

In Psalm 61: 3-5 treffen we David aan op een plaats ver van het heiligdom, ver van de tabernakel, ver van huis. Dit kan duiden op een concrete situatie. Veel uitleggers denken dat David zich op dit moment in Mahanaïm bevindt, vanwege de dreiging van Absalom. Een koninklijke vluchteling, ver van huis. Het is ook mogelijk dat hij de ervaring van Gods nabijheid mist en zich daarom ver van het heiligdom voelt. Hoe dan ook, hij roept. 

Nood

Maar wat is Davids nood? Wat doet hem klagen en roepen, tot God? Vanuit deze Psalm wordt duidelijk dat hij roept vanaf een plaats waar Hij ver bij God vandaan is. Naar alle waarschijnlijkheid ver van de tent, het heiligdom. Ver van de plaats waar men God ontmoette. Hij roept van het einde van het land tot de Heere. In eenzaamheid. Overstelpt door de omstandigheden. 

Een klein kind huilt als het wil drinken. Daar hoeft het niet over na te denken. Het kan niet anders. John Bunyan (1628-1688) gebruikt dit als een voorbeeld om duidelijk te maken dat iemand die God zoekt, bidt. Bunyan: ‘Dit weet ik dat als de genade van God in je is, dan zal het voor jou net zo natuurlijk zijn om vanuit je omstandigheden te klagen, als het is voor een hongerend kind om te huilen om de borst. Gebed is een van de eerste dingen waaraan men ontdekt dat iemand een christen is. (Hand. 9, 12).’ 

Rots

David bidt: ‘Leidt mij op een rotssteen die mij te hoog zou zijn.’ De Goddelijke genade, hulp en beveiliging vormen de rots waarop zijn ziel verlangt te rusten. Buiten het bereik van de onstuimige golven, die beneden stormen en razen. Dit is voor hem echter een onbereikbare plaats. Wie zal als zondig mens tot God naderen? Wij hebben immers zelf de gemeenschap met Hem verbroken in het paradijs? 

Waar we ook zijn, waarin we ons ook bevinden, roep de Heere aan. David vanuit Mahanaïm, Daniel vanuit Babel. De zeiler vanuit het topje van de mast. De zondaar in zijn schuld en verlorenheid. Zij roepen het uit tot de Heere, om genade en behoud. Je kunt zo ver niet zijn, of je krijgt zicht op de Rots, als de Heilige Geest er oog voor heeft. Als we niet naar het heiligdom kunnen, kan God ons ter plaatse tot heiligdom worden. Hij tilt boven de omstandigheden uit en doet op Hem zien. 

Toevlucht

Te midden van de crisis, herinnert David zich de Heere als een Toevlucht, een schuilplaats. Als hij daaraan denkt, dan komt het beeld boven van een sterke Toren. Draag je met David een vergelijkbare herinnering uit het verleden mee? ‘Ja, Heere. U bent mij een sterke Toren. U bent mij een toevlucht geweest. Om Christus’ wil. Een sterke Toren te midden van de benauwdheid.’

Ken je Hem zo niet? Dan ben ik bang dat jij je onbewust in vijandelijk gebied bevindt. Een vluchteling die zich thuis voelt, ver bij God vandaan. Wel benauwd in allerlei omstandigheden, maar niet gericht op de Heere. Voor David was Christus de poolster waar het hele leven zich op richtte. 

Tent en vleugels

De gebruikte beelden in Psalm 61 worden nu kwetsbaarder, nabijer. David spreekt nu niet meer in het verleden, maar richt de blik op de toekomst. Blijkbaar is er iets gebeurd. Tijdens het gebed is er een verandering opgetreden. Hij voelt weer grond onder de voeten. De hoge Rots waar hij in eigen kracht niet op kwam, is de plaats geworden waarop hij rust vond. De vluchteling ver bij God vandaan, heeft daar in de stilte een heiligdom gevonden. Ver bij Jeruzalem vandaan. 

Hij zegt: ‘Ik zal in uw hut verkeren, in eeuwigheden.’ In Gods tent. De tabernakel. De aardse gestalte van de hemel. De tabernakel die op een lijn stond tussen het verloren paradijs en de zich ontsluitende heerlijke toekomst. In die tent, daar zal hij de Heere weer ontmoeten. De Heere geeft hem verwachting in het hart. Nu is het nog ver weg, maar het gaat weer komen. Hij kan het vanaf de Rots zien. Het geloofsoog blikt over de omstandigheden heen. 

Wat ziet David in Psalm 61? Dat de Heere Davids koninkrijk zal bevestigen. Uit die geslachtslijn wordt de Messias geboren. De vaste Rots van zijn behoud. 

Luister deze blog als podcast

Lees verder over dit onderwerp

Wachter op de muren

‘Wachter op de heilge muren, Wachter! wijkt nog niet de nacht?’ Christian Gottlob Barth (1799-1862) legde...