’k Heb geloofd — en daarom zing ik

1 ’k Heb geloofd — en daarom zing ik,
Daarom zing ik U, o Heer’,
Die voor ons aan ’t hout der schande
Stierf en gaf ons ’t leven weêr.
Daarom zing ik van genade
En verlossing, aangebracht
Door Uw lijden en Uw zoendood,
Lam van God, voor ons geslacht!

2 ’k Heb geloofd — en daarom hoger
Dan de kruin van Golgotha,
Zie ’k U aan de zij des Vaders,
Hogepriester, vol genâ.
Ons ten voorspraak en ter hulpe
Lijdt Gij meê en draagt ons kruis,
Strijdt en bidt voor Uwe kind’ren
In het eeuwig Vaderhuis.

3 ’k Heb geloofd — en daarom juich ik,
Daarom zing ik tot Uw eer,
U, Wien een verblinde schare
Niet erkende als haar Heer.
Eenmaal zal datzelfde Isrel,
Met de heidenen te saam,
Voor Uw liefd’ en trouw U prijzen,
Eeuwig loven Uwen Naam.

4 Ja, ’k geloof — en daarom zing ik,
Prijs en loof ik Uwen Naam,
’s Mensen Redder en Verlosser,
Aard en hemel juicht te saam!
Zoon van God en Zoon des mensen,
Maak ons tot Uw komst bereid.
Wij verlangen U t’ ontmoeten
In Uw volle heerlijkheid!