’t Zij vreugde mijn deel is, of smart mij verteert,
En stormwind en nacht mij verschrik’,
Gij hebt mij, mijn Heiland, te roemen geleerd:
’t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
’t Is mij goed, wat God doet;
’t Is mij goed, wat mijn God mij beschikt.

Uw deel, hoeveel zwaarder is ’t hier niet geweest!
Hoe spande niet Satan zijn strik;
En ziend’ op Uw kruis roemt in mij ook mijn geest:
’t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
’t Is mij goed, wat God doet;
’t Is mij goed, wat mijn God mij beschikt.

Heer’, laat in mijn sterven Uw troost mij nabij,
Dat mij dan Uw liefde verkwikk’;
Dan dank ik, hoe bang mij de doodstrijd ook zij:
’t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
’t Is mij goed, wat God doet;
’t Is mij goed, wat mijn God mij beschikt.