De Schotse predikant Ralph Erskine geeft een paar mooie voorbeelden in een preek om helder te maken dat gevoel van onwaardigheid geen argument kan zijn om het aanbod van genade in Christus af te slaan. 

‘Stel dat u een arme bedelaar ontmoet. De ellende en armoede staan op zijn gezicht te lezen. U haalt uw portemonnee tevoorschijn en biedt hem wat geld aan. Zou het niet vreemd zijn om hem dan te horen zeggen: ‘Nee, dank u, dat kan ik niet accepteren. Dat ben ik niet waard. Kijk, daarginds loopt een heer in prachtige kleding. Geef het geld maar aan hem, hij is het waard’? Dit voorval is net zo bespottelijk als uw redenering om Christus niet aan te nemen vanwege uw onwaardigheid.

Kortom, Christus is het alleszins waard om door u aangenomen te worden. Stel u eens voor dat de meest hooggeplaatste prins in deze wereld een aanzoek zou doen aan de armste bedelares die er bestaat. Ze bezit geen schoonheid en heeft niets dat dienst zou kunnen doen als bruidsschat. Ze is nog niet eens waard om zelfs maar te vernemen dat er een aanzoek is gedaan. Maar de persoon die haar een aanzoek gedaan heeft, is een eerzaam mens en daarom is het begrijpelijk dat het aanbod geaccepteerd wordt. Zo is het ook hier. Christus, de Levensvorst en Koning van alle heerlijkheid, biedt Zichzelf aan. Hij is het volkomen waard om aangenomen te worden. Wijs Hem niet af, want u zult het uzelf nooit waardig achten totdat u Hem aangenomen hééft.’

Voor de hele preek zie www.tabernakel.nl