Beluister de podcast op   Logo Spotify podcast   Logo Itunes podcast

Beluister de podcast op   Logo Spotify podcast   Logo Itunes podcast

Luister de podcast

donderdag 7 oktober

Geen bekering hetzelfde

‘Het is in de gemeente van God als in elk gezin; elk kind vereist een eigen aanpak.’ Ds. K. Exalto (1919-2003) stelde dat alleen God de harten kent. Hij weet wat ieder nodig heeft. Geen bekering is gelijk. 

Reactie

De preken van de Heere Jezus riepen een reactie op. Geloof, of ongeloof. Geloof en bekering horen bij elkaar. Geloof is volgens Exalto tegelijk bekering, vernieuwing, wedergeboorte. Exalto: ‘Jezus noemt ze in één adem. Bekering is een zich afwenden van het leven in de zonden en een toewenden tot Christus en het heil dat in Hem verschenen en verkondigd is.’ 

Verschillend

De Heere behandelt ieder mens op een eigen manier. Exalto: ‘In het Nieuwe Testament ziet men de bekeringen plaatsvinden in een eindeloze variatie. Nooit op dezelfde manier. Niet één bekering in het Nieuwe Testament is geheel gelijk aan een andere. De Heere Jezus heeft in Zijn werk er niet een bepaalde bekeringsmethode op nagehouden. Hij had niet een bepaald systeem of vast schema waarnaar Hij te werk ging. En bij de apostelen later vindt men dat evenmin.’ 

Voorbeelden

Om dit duidelijk te maken gebruikt Exalto een aantal voorbeelden: ‘Reeds hoorden wij hoe Hij Levi riep, met slechts twee woorden. Dat was alles en het was voor Levi genoeg. Levi zat op dat ogenblik in zijn tolhuis; men mag dus niet teveel in hem veronderstellen, al is het mogelijk dat het Woord van Christus al zijn werking in hem deed, in elk geval zegt de Schrift daar niets over. Christus’ Woord kwam met zo’n goddelijke overmacht tot hem, dat hij in één keer voor Hem gewonnen was. 

Zacheüs’ bekering (Luk. 19) was ook een plotselinge. Aldus Calvijn. Er was een zekere ‘voorbereiding’, namelijk het verlangen om Jezus te zien. Calvijn heeft dergelijke voorbereidingen, ook deze van Zacheüs, reeds tot het geloof gerekend, te weten als de eerste beginselen daarvan. Maar pas toen Zacheüs Jezus in zijn huis ontving kwam het tot een doorbraak. Sindsdien, zegt Calvijn, was zijn geloof een gevormd geloof, waaronder verstaan moet worden een geloof dat niet duister en onzeker, maar helder en vast is. 

Op weer een andere manier heeft Christus de Samaritaanse vrouw geroepen (Joh. 4). In de loop van Zijn gesprek met haar zei Hij: ‘Ga heen, roep uw man en kom hier’. Als zij dan antwoordt: ‘Ik heb geen man, zegt Jezus: ‘Gij hebt wel gezegd: ik heb geen man. Want gij hebt vijf mannen gehad, en die gij nu hebt is uw man niet, dat hebt gij naar waarheid gezegd.’ Even later ontmoeten wij dan deze zelfde vrouw in Samaria, waar zij haar stadsgenoten toeroept: ‘Komt, ziet een mens, die mij gezegd heeft alles wat ik gedaan heb. Is deze niet de Christus?’ Dit is dus háár weg geweest tot het geloof in Christus.’

Doel 

Het ging de Heere Jezus niet zozeer om de weg waarlangs, maar om het doel waarheen Hij leidde. Exalto: ‘Het ene grote doel was steeds: geloof en bekering’. Allen kregen een persoonlijke behandeling.

Leestip en bron: De roeping, een reformatorische bezinning (drs. K. Exalto, uitgeverij Ton Bolland, 1978). 

Website over ds. K. Exalto, klik hier.

Luister deze blog als podcast

Lees verder over dit onderwerp

Wachter op de muren

‘Wachter op de heilge muren, Wachter! wijkt nog niet de nacht?’ Christian Gottlob Barth (1799-1862) legde...